Πέμπτη, 09 Φεβρουαρίου 2012 16:46

Εκδρομή 3η: Β Τάξη, Αθήνα - Βυζαντινό Μουσείο

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)
Γράφει η μαθήτρια της Β1 Γυμνασίου Καλογήρου Ιωάννα

Την Τετάρτη 18-1-2012, είχαμε την τιμή να επισκεφθούμε το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας. Η ιδέα δεν  ενθουσίασε ιδιαιτέρως τους περισσότερους όμως, με την άφιξη μας συνειδητοποιήσαμε πως ήταν αναγκαίο τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να παρακολουθήσουμε χωρίς φωνές και γκρίνια.

Η εξωτερική εμφάνιση ήταν αρκετά φτωχή, με ατημέλητο και ταπεινό κήπο, που περιλάμβανε κάποια οπωροφόρα δέντρα και λίγες κόκκινες τριανταφυλλιές . Η αναμονή ήταν λιγοστή έτσι η ξεναγός μας κατέφθασε μέσα σε 5΄ για να δώσει οδηγίες σχετικά με την κατάλληλη συμπεριφορά και το τι επρόκειτο να ακολουθήσει.

Προχωρήσαμε αθόρυβα στο εσωτερικό αφήνοντας πίσω το μικρό κήπο. Το κτήριο, έχοντας σχήμα ‘’Π’’ , έκανε με τη σειρά  μια χρονολογική περιήγηση στην τέχνη και τις προκαταλήψεις των ανθρώπων που φανερώνονταν μέσα από αυτή.
(....Κάντε κλικ στον τίτλο για την συνέχεια στο άρθρο)

... Η συνέχεια
Η εισαγωγή στην Βυζαντινή αυτοκρατορία ήταν ομαλή και ενδιαφέρουσα. Όμως η μετάβαση από τον αρχαίο στον βυζαντινό κόσμο ήταν , σε αντίθεση με την πραγματική μετάβασή, γρήγορη, ευχάριστη και κατανοητή. Εκείνη την εποχή μάλιστα, σύμφωνα με την ξεναγό μας, νομιμοποιήθηκε και η σημερινή μας θρησκεία, ο χριστιανισμός. Διάφορα αγγεία κοσμούσαν τον γύρω χώρο και ‘’έλαμπαν’’ ακόμα και μέσο της τόσης λιτότητας τους. Ύστερα, ακολουθήσαμε την οδηγό μέσα στον κόσμο που γνωρίσαμε και από τα φετινά μας βιβλία. Η αίθουσα και η εποχή σηματοδοτούσαν και την λήξη της αυτοκρατορίας του Ιουστινιανού. Γύρω μας τότε, βρίσκονταν θρησκευτικές εικόνες, αγγεία και περίτεχνα κοσμήματα. Σε σύγκριση όμως με τις μεγαλειώδεις τοιχογραφίες στα επόμενα δωμάτια,  αυτά φάνταζαν άχρωμα, απλά και μικρά. Η απεικόνιση του Κυρίου υπήρχε γύρω, φανερώνοντας την πίστη των ανθρώπων σε κάτι νέο για αυτούς. Αυτά τα δείγματα πίστης όμως γίνονταν όλο και πιο ισχυρά καθώς προχωρούσαμε. Κεντημένοι χιτώνες και ξύλινες επιβλητικές εικόνες μας περικύκλωναν. Η επίδραση όμως του χρόνου ήταν φανερή ειδικά στις εικόνες. Αν και είχαν συντηρηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα λάθη των παλαιότερων ήταν ορατά: πολλές εικόνες, εδικά μία που απεικόνιζε την Σταύρωση του Χριστού ήταν ξαναζωγραφισμένη, αφήνοντας τους όλους να παρατηρούν τις λάθος λεπτομέρειες, όπως τα τέσσερα χέρια του αγαπημένου του μαθητή Ιωάννη. Η υπόλοιπη έκθεση συνεχίστηκε με επίκεντρο τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των ανθρώπων της εποχής και τα έργα που πραγματοποίησαν.

Ήταν ουσιαστικά μια πολύ εποικοδομητική επίσκεψη που, κατά τη γνώμη μου, δεν φάνηκε τόσο αδιάφορη και ασήμαντη στους μαθητές και θα μείνει, έστω και ελάχιστα σημεία από αυτή, στη μνήμη των συμμαθητών μου…
Διαβάστηκε 297 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 09 Φεβρουαρίου 2012 18:41